W obrzędach Wielkiej Soboty występują dwa pełne znaczenia symbole: światło i woda. Liturgię rozpoczął obrzęd światła, podczas którego abp Józef Górzyński od poświęconego ognia zapalił paschał, symbol tryumfującego Chrystusa.

Następnie była liturgia słowa, odczytano dziewięć fragmentów Pisma Świętego, które prowadzą przez historię zbawienia człowieka. – Liturgia słowa dzisiejszej nocy stawia przed nami całą historię zbawienia. Pismo Święte przypomina nam o stworzeniu świata, o grzechu pierworodnym, próbie wiary Abrahama i wyjściu Izraelitów z Egiptu i wprowadzeniu ludu wybranego do Ziemi Obiecanej. Każdy z tych momentów jest symbolem naszej drogi do zbawienia. Bóg w swojej miłości zawsze szuka nas, wychodzi nam naprzeciw, prowadził nas przez mrok, byśmy mogli w końcu ujrzeć światło. W tej historii zbawienia jesteśmy wszyscy, bo to historia naszego życia – mówił w homilii ks. kan. Marcin Sawicki.

Podkreślał, że przeżywana noc jest wyjątkowa – to noc, w której śmierć została pokonana przez życie; noc, w której ciemność ustępuje światłu, a grzech i śmierć zostają pokonane przez miłość i zmartwychwstanie – mówił ks. Sawicki.

Przeżywana dziś noc prowadzi do przebudzenia nadziei, o czym mówi słowo Boże, które ma moc odrzucenia kamieni przygniatających nasze życie. – Tracimy morze czasu na medialny bełkot, ludzkie gadanie, a nie mamy chwili na otwarcie przed Bożym słowem. On mówi nam o swoim zmartwychwstaniu podczas każdej Mszy Świętej, kiedy daje nam swoje Ciało i Krew. Tej nocy mamy odkryć dar Chrystusa Zmartwychwstałego, dar nadziei – mówił prezbiter.

Jako pielgrzymi nadziei – o czym mówi przeżywany rok jubileuszowy – jesteśmy wezwani, by nieść w sercu Chrystusa i Jego zmartwychwstanie, jako światło w ciemności współczesnego świata. – On nam dziś daje łaskę nocy przejścia i przebicia się przez ten najstraszniejszy kamień, którym jest kamienne serce człowieka, nieczułe na bliskość Boga, niezdolne do komunii z Nim. W tej jednej chwili wszystko może się zmienić tylko jednym aktem woli, pragnienia, pozwolenia Chrystusowi wejść do naszego wewnętrznego grobu i wydobycia nas z tego zła, w którym tkwimy, z tych grzechów, w które ciągle upadamy. Człowiek wikła się w takie sytuacje, grzechy nałogi, kajdany, że w pewnym momencie się poddaje. Ale dziś jest ta noc, w którą drzwi nadziei otworzyły się na oścież, na świat; jest to noc, w której Bóg mówi każdemu: „Także dla ciebie jest nadzieja!” – podkreślał ks. Sawicki.

W liturgii Wigilii Paschalnej przez śpiewy, przez słowo, sakramenty i przez światło paschału jesteśmy zaproszeni do nowego zrozumienia tej nadziei. – Ona nie jest jedynie uczuciem, ale mocą, która przemienia naszą codzienność. To moc zmartwychwstałego Jezusa, która rodzi się w nas przez wiarę, nadzieję i miłość – mówił kaznodzieja.

Jako pielgrzymi nadziei w roku jubileuszowym przypominamy sobie, że życie chrześcijanina jest pielgrzymką. Pielgrzymujemy ku zbawieniu, ku spotkaniu z Bogiem. Ale ta pielgrzymka ma sens tylko wtedy, gdy mamy nadzieję, która nie zawodzi. – A ta nadzieja ma swoje źródło w zmartwychwstaniu Jezusa. To, co dzisiaj świętujemy, to nasza nadzieja na życie wieczne, które zaczyna się już teraz. Niech ona pomoże nam żyć z odwagą, wiarą i miłością jako prawdziwi pielgrzymi, którzy nie zatrzymują się w drodze, ale idą do przodu, do celu, ku pełni życia, które daje nam zmartwychwstały Chrystus – zauważał ks. Sawicki.