Liczni wierni zgromadzili się w Kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskich, aby w uroczystość Świętego Michała Archanioła uczestniczyć w instalacji kanoników tutejszej kapituły kolegiackiej, po której uroczyście wprowadzono relikwie bł. Reginy Protmann oraz męczenniczek II wojny światowej Krzysztofy Klomfass i jej 14 towarzyszek.
Uroczystości w kościele św. Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim

Uroczystości w kościele św. Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim
Przed liturgią kanonicy Kapituły Kolegiackiej w Lidzbarku Warmińskim procesyjnie weszli do Kościoła Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Sekretarz ks. kan. Wiesław Kaniuga odczytał nominacje i osoby kanoników obejmujących urzędy prepozyta dziekana i kustosza kapituły. Poinformował, iż abp Józef Górzyński przychylając się do decyzji kolegium kanoników gremialnych Kapituły Kolegiackiej przy Kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim, w dniu 14 sierpnia 2026 r. zatwierdził na urzędzie prepozyta ks. kan. dr. Tomasza Garwolińskiego, na urzędzie dziekana ks. kan. Roberta Kaniowskiego, a na urzędzie kustosza ks. kan. Jarosława Prusaczyka, mianując go również penitencjarzem.
Następnie nowi kanonicy złożyli wobec metropolity warmińskiego i zgromadzonego ludu Bożego wyznanie wiary. Po podpisaniu stosownych dokumentów abp Górzyński podprowadził instalowanych do stalli, gdzie zajęli wyznaczone miejsca, wypowiadając słowa: „Protestor de pacifica possessione huius stalli”, tzn. „Zaświadczam o zgodnym z prawem objęciu tego miejsca”.
Po instalacji kanoników celebrowano Eucharystię, podczas której uroczyście wniesiono relikwie, a s. Angela Krupińska CSC odczytała akt ich przekazania. – W odpowiedzi na prośbę księdza proboszcza Jarosława Prusaczyka przekazuję relikwię bł. Reginy Protmann, dziewicy, założycielki Zgromadzenia Sióstr św. Katarzyny oraz relikwię – fragmenty habitu bł. Krzysztofy Klomfass i jej 14 towarzyszek, dziewic i męczennic ze Zgromadzenia Sióstr św. Katarzyny. Cieszymy się, że te relikwie będą czczone w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Lidzbarku Warmińskim, a przykład wiary tych sióstr, miłości bliźniego i życia jak Bóg chce, staną się pomocą w pracy duszpasterskiej. Niech bł. Regina, która niegdyś odwiedzała tę świątynię oraz błogosławione męczennice, spośród których trzy były szczególnie związane z tą parafią i miastem, wstawiają się u Boga we wszystkich powierzanych intencjach; niech wypraszają Boże błogosławieństwo, umocnienie w wierze, ukochanie Kościoła świętego, umiejętność przebaczania, gorliwość apostolską i pokój dla nas wszystkich – mówił s. Angela.
Homilię wygłosił ks. kan. Tomasz Garwoliński. Na wstępie przybliżył historię Kapituły Kolegiackiej w Lidzbarku Warmińskim, która 23 kwietnia 2008 r. została powołana przez śp. abp. Wojciecha Ziembę dla budowania wspólnoty kapłańskiej i wyrażenia uznania kapłanom zaangażowanym w posługę ludowi Bożemu. – Jako nowy prepozyt, czyli przewodniczący kapituły, chcę zapewnić księdza arcybiskupa i was, siostry i bracia, że staramy się i nadal będziemy się starali wszystko czynić tak, jak najlepiej potrafimy. Przy okazji mówienia o kapitule zapamiętajmy sobie słowa: „budowanie wspólnoty” i „modlitwa” – mówił prepozyt. Wskazując na zgromadzenie sióstr katarzynek, akcentował słowo „świadectwo”.
Przypominał, że Święty Michał Archanioł, który po pożarze kościoła i jego odbudowie, w 1717 r. przez bp. Teodora Potockiego został ustanowiony drugim patronem kościoła w Lidzbarku Warmińskim. – Biskup polecił umieścić na wieży rzeźbę św. Michała wykonaną z brązu. Na tarczy, którą trzyma święty, umieszczono herb Pilawa należący do fundatora bp. Potockiego. Hebrajskie imię archanioła Mika’el oznacza „Któż jak Bóg”. Dlatego na mieczu św. Michała widnieje ten napis w języku łacińskim: „Quid ut Deus”. Odtąd uznawano św. Michał Archanioła za szczególnego opiekuna i patrona miasta. Mówiąc o patronie Lidzbarka Warmińskiego zapamiętajmy sobie słowo „opieka” – przybliżał ks. Garwoliński.
Zachęcał do zapamiętania kilku słów: „budowanie wspólnoty” i „modlitwa”, „świadectwo” oraz „opieka” i do refleksji nad nimi w świetle słów z Dziejów Apostolskich: „Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach” (Dz 2,42). – Błędem jest myślenie o tych słowach jako jedynie o przeszłości. To jest teraźniejszość. I nie chodzi tu tylko o bycie razem, ale o Eucharystię i modlitwę, bo w nich właśnie najpełniej realizuje się wspólnota. Wspólnota uczniów, której objawił się Zmartwychwstały, udzielając jej daru pokoju, nigdy nie przestała istnieć. Jej przedłużeniem jest wspólnota eucharystyczna, w której teraz uczestniczymy. A naszym zadaniem jest naśladowanie tej wspólnoty w miłości braterskiej i radości, we wzajemnym umacnianiu się i gotowości do podejmowania codziennych trudów – mówił kanonik.
Podkreślał, iż obecność relikwii bł. Reginy oraz jej duchowych córek męczenniczek II wojny światowej jest związana ze świadectwem ich życia. – Wezwanie do świadczenia o Chrystusie odnosi się do wszystkich: kapłanów, osób zakonnych i ludzi świeckich. Cały Kościół, który wszyscy tworzymy, ma przepowiadać Dobrą Nowinę o zbawieniu i dawać o niej żywe świadectwo – mówił kaznodzieja.
To świadectwo wiary w Chrystusa jest nieodłączne od miłości bliźniego. Dlatego tak ważne jest to, aby wyznawcy Chrystusa dawali świadectwo miłości wobec bliźnich, z którymi na co dzień żyją, by poświęcali więcej uwagi innym ludziom, zwłaszcza najbiedniejszym i potrzebującym. – Świadectwo bezinteresownej miłości i służby zawsze jest bardzo czytelnym i pociągającym znakiem tego, że wiara w Chrystusa nie jest jedynie czczą deklaracją. Świadectwo miłości najpełniej otwiera drugiego człowieka na Boga i na Ewangelię – zauważał ks. Garwoliński.
Wskazywał na fakt, iż wspominanie świętych i błogosławionych jest przypomnieniem, że w podejmowanych zadaniach budowania wspólnoty, trwania na modlitwie i dawania świadectwa wierności Chrystusowi, nie jesteśmy sami. – Są ci, którzy swoim życiem, a także czasami męczeńską śmiercią potwierdzili, że Ewangelia jest możliwa do spełnienia w codziennym życiu. Wpatrujmy się w ich przykład, korzystajmy z ich wstawiennictwa, aby konsekwentnie podążać drogą ku Chrystusowi – apelował prepozyt.
Na zakończenie uroczystości proboszcz ks. Jarosław Prusaczyk dziękował metropolicie warmińskiemu za przewodniczenie Eucharystii, dziękował zgromadzonym kapłanom i wiernym oraz osobom, które przyczyniły się do zorganizowania uroczystości. – Po Mszy św. będzie można oddać cześć relikwiom błogosławionych. Po uroczystości relikwie zostaną umieszczone w ołtarzu głównym – informował proboszcz.
– Historia tego miejsca jest historią Kościoła – zauważał abp Józef Górzyński. – Chcę podziękować wszystkim, którzy włączają się w tę liturgię. Dziękuję siostrom katarzynkom za posługę w całej naszej archidiecezji. Oby Pan Bóg za wstawiennictwem błogosławionych sióstr katarzynek błogosławił zgromadzeniu i naszej wspólnocie Kościoła warmińskiego – mówił metropolita warmiński.
GALERIA – Wprowadzenie relikwii błogosławionych sióstr katarzynek
GALERIA – Instalacja kanoników Kapituły Kolegiackiej w Lidzbarku Warmińskim
Krzysztof Kozłowski/Instytut Gość Media